‘Na zestig jaar nog steeds dat familiaire karakter’
Algemeen
v.d CAMP Oss viert dit jaar een bijzonder jubileum: zestig jaar ondernemerschap in transport, grond-, sloop- en ondersteunende werkzaamheden voor de bouw. Decennialang groeide het familiebedrijf op eigen kracht. Hoewel v.d. CAMP Oss twee jaar geleden werd overgenomen door Ploegam, doet het bedrijf onder de eigen naam nog steeds waar het goed in is. Met de volgende generatie die actief is binnen het bedrijf, kijkt v.d. CAMP Oss nadrukkelijk vooruit.
Theo van de Camp, zoon van oprichter Wim (zie kader), geeft sinds 2005 leiding aan het bedrijf. Hij heeft wel een verklaring waarom de onderneming al zestig jaar succesvol is. “We zijn eigenlijk altijd meegegroeid met wat de markt vroeg”, vertelt hij. Die aanpak zorgde voor stabiliteit. Het bedrijf groeide gestaag tot zo’n 35 medewerkers. “Iedereen kent elkaar, korte lijnen, een laagdrempelige sfeer. Dat was en is voor mij belangrijk.”
Overname door Ploegam
Toch kwam er een moment waarop Theo zich afvroeg hoe lang hij dit nog op dezelfde manier wilde blijven doen. De organisatie werd complexer, met steeds meer regelgeving, certificeringen en verantwoordelijkheden. “Je kunt dan twee kanten op: verder groeien met meer kantoorlagen, of bewust afschalen. Die laatste optie viel gelijk af.” Dit leidde begin 2024 tot de beslissing om het bedrijf te verkopen aan Ploegam.
De overname leidde aanvankelijk tot best wel wat interne reuring. “De grootste zorg onder onze medewerkers was dat we onze eigenheid zouden verliezen”, herinnert Theo zich. Maar die angst bleek ongegrond. v.d. CAMP Oss bleef als zelfstandige eenheid opereren onder de Ploegam-paraplu. “De mensen, de voorwaarden en de manier van werken zijn hetzelfde gebleven. Alleen hebben we nu een grotere organisatie achter ons staan. Dat geeft rust”, aldus Theo.
Haar eigen business
Voor dochter Lisanne (25) betekende de overname ook een nieuw begin. Na jarenlang binnen het familiebedrijf te hebben gewerkt runt zij sinds anderhalf jaar haar eigen onderneming: L v.d. Camp Oss Grondbank & Containers. Lisanne krijgt veel vrijheid bij het runnen van haar eigen business, waarin ze een aandeel van 50 procent heeft. “Ik bepaal grotendeels zelf de manier van werken”, vertelt Lisanne enthousiast. Ze combineert haar rol als ondernemer met haar praktische achtergrond: “Als het nodig is, spring ik nog steeds bij op de vrachtwagen. Dat vind ik heerlijk: even geen telefoon, gewoon rijden.” Voor de toekomst ziet ze ruimte voor gecontroleerde groei. “Misschien wat meer auto’s, iets verder uitbouwen. Maar eerst wil ik het fundament verder versterken.” Voor de kenners: de grondbank is EK-SIK-35-093 gecertificeerd.
Steeds grotere projecten
Ook Theo kijkt vooruit, zij het vanuit een andere rol. De activiteiten van v.d. CAMP Oss zijn divers: milieustraat, zand- en grindhandel, grondbank, containers, grondwerk, sloopwerk, straatwerk, transport, asbest. De focus ligt daarbij steeds meer op sloop- en grondwerken. “Oude gebouwen maken plaats voor nieuwe, ook hier in Oss. Dat levert ons veel werk op.” Met zestig jaar ervaring en een sterke naam is v.d. CAMP Oss klaar voor de volgende fase. Dat naast Lisanne ook haar broer Lars actief is binnen het bedrijf zorgt ervoor dat het wel goed zit met het familiaire karakter van v.d. CAMP Oss. “Het mooiste is dat we samen de familietraditie voortzetten”, besluit Lisanne.
Pionieren in de jaren zestig
Grondlegger Wim van de Camp (85) kijkt met een glimlach terug op het begin van het bedrijf. “In 1966 ben ik gestart met één auto”, vertelt hij. Hij woonde destijds in Lithoijen, diep in de polder. “We hadden niet eens een telefoonlijn. Als er gebeld moest worden, moest je naar het postkantoor.” In de beginjaren werkte Wim nauw samen met zijn broers. Al vrij snel koos ieder zijn eigen weg en Wim vestigde zijn bedrijf aan de Hoessenboslaan in Berghem. In de jaren zeventig en tachtig verbreedde het werk zich. Naast transport kwamen rioleringswerk, wegenbouw en asfaltwerk in beeld. En in de winter was zout strooien een belangrijke inkomstenbron, net als hedentendage overigens. Wims vrouw Annie speelde jarenlang een onmisbare rol achter de schermen. “Ik deed de administratie: boeken bijhouden en plannen”, vertelt ze. “Alles met de hand, zonder computers.” Het grootste verschil tussen toen en nu? “Afspraken werden mondeling gemaakt. Een ferme handdruk met de baas was vaak genoeg. Dat is tegenwoordig wel anders”, lacht Wim.
