Soms baalde hij vroeger van het bedrijf van zijn vader. Als zijn vrienden naar de Geffense Plas gingen, verkocht Bekir Atman onder andere dürüm döner, Turkse pizza’s en frietjes kapsalon. Maar het maakte hem tot wie hij nu is: een geslaagde en geliefde bankmedewerker en lokale politicus. Toen zijn vader vorig jaar veel te vroeg overleed besloten Bekir (34) en de rest van het gezin dat Atman Market in Oss-Zuid niet verloren mocht gaan.
Meehelpen
“Mijn vader Ömer Atman kwam in 1989 vanuit Turkije naar Nederland, een jaar voordat ik werd geboren. Hij werkte bij de tapijtfabriek Oss Floor en fietste op de terugweg altijd langs een Arabische supermarkt aan de Industrielaan, waar hij vaak wat lekkers voor ons kocht. Hij leerde de eigenaar kennen en kreeg op een gegeven moment de kans om het bedrijf over te nemen. In 2003 opende hij Atman Market. Ik zat toen op de middelbare school en heb hem vanaf het begin ondersteund. Ik fietste er altijd gelijk na school naartoe om mee te helpen.”
Sociale man
“Het was best wel een gok en mijn moeder zag het helemaal niet zitten. Het begon als een winkel met levensmiddelen, wat het nog steeds is. Maar de kebab werd al snel populair, waardoor we ons daar meer op gingen focussen. Mijn vader was een goede ondernemer die slimme acties organiseerde. Hij was ook een heel sociale man. Soms was hij bijna een maatschappelijk werker, want hij hielp iedereen die in de problemen zat. De naamsbekendheid groeide snel en zeker niet alleen binnen de Turkse gemeenschap. Ik heb bijvoorbeeld warme herinneringen aan ‘opa’ Jan: een gepensioneerde man die hier elke dag kwam en die ons steeds vaker mee ging helpen. Ik ben meerdere keren met hem op pad geweest. Hij was geïnteresseerd in onze cultuur en kon ook mooie verhalen vertellen over de Tweede Wereldoorlog in Oss-Zuid. Jammer genoeg leeft hij niet meer.”
Doorzetten
“Ik heb altijd meegeholpen in de winkel, onder andere met de administratie en de financiën. Ook toen ik studeerde en daarna een vaste baan kreeg. Ik heb hier leren doorzetten, wat me heeft geholpen tijdens mijn HBO-studie. Zonder mijn vader en dit bedrijf had ik niet gestaan waar ik nu sta. Maar dat besefte ik vroeger niet. Als vrienden naar de Geffense Plas gingen moest ik in de winkel helpen. Dat vond ik toen natuurlijk vervelend. Maar als ik terugkijk ben ik heel blij dat het zo is gegaan.”
Interesse in politiek
“Ik werk inmiddels acht jaar bij Rabobank. Ik ben begonnen op de klantenservice en ben doorgegroeid naar een functie als accountmanager. Ik help ondernemers met investeringsvraagstukken, bijvoorbeeld als ze een bedrijfspand willen aankopen of krediet nodig hebben. Het is een heel mooie baan, waarbij mijn ervaring vanuit een ondernemersgezin erg goed van pas komt. Daarnaast zit ik in de Osse gemeenteraad. Sinds mijn studietijd heb ik veel interesse in politiek. Tijdens mijn eerste studie werd ik voorzitter van het promotieteam ‘Intercultureel talent’, met als taak om studenten met verschillende culturen samen te brengen. Ik kreeg te horen dat ik talent voor politiek heb, ook al was ik toen nog behoorlijk verlegen. Dankzij trainingen die ik aangeboden kreeg, ontwikkelde ik me. In 2010, toen ik 21 was, stond ik op de Osse kandidatenlijst van D66. Ik haalde de gemeenteraad net niet, maar ben wel een jaar lang burgerlid geweest. Na dat jaar gaf ik voorrang aan mijn HBO-studie, maar toen ik afgestudeerd was, werd ik teruggevraagd. Ik werd gekozen tot lijsttrekker en in 2022 kwam ik in de gemeenteraad.”
We willen de herinnering aan hem in leven houden
Enorme klap
“Tot ons grote verdriet kreeg mijn vader lymfklierkanker. Op 7 mei 2023 overleed hij. Hij was pas 55. Een enorme klap voor ons allemaal. Veel mensen toonden belangstelling om de zaak over te nemen, maar dat hebben we afgehouden. We willen de herinnering aan mijn vader in leven houden. Wat hij heeft opgebouwd, mag niet verloren gaan. Mijn broertje Ibrahim is een heel goede autotechnicus die voor Mercedes werkte, maar hij heeft zijn baan opgezegd om hier de eigenaar te worden. Dat is een moeilijke keuze geweest, maar ook hij wil dit voortzetten, net als onze moeder Mevriye. Zelf stond ik tot kort geleden elke zaterdag en zondag in de winkel. Nu werk ik hier op vrijdag, omdat ik in de weekenden meer tijd wil hebben voor mijn gezin, met twee jonge kinderen. Maar ik zou dit werk hier nooit willen missen. Ik kan het niet loslaten.”
Heel wat uren
“Ik werk 36 uur per week bij Rabobank en ben ongeveer 16 tot 20 uur bezig voor de gemeenteraad. Daarnaast sta ik dus op vrijdag in de winkel van mijn vader. Opgeteld zijn dat heel wat uren, maar dat is goed te doen, omdat ik er voldoening uit haal. Ik word er vrolijk van en daar profiteert mijn gezin in het weekend weer van. Ik ben trouwens ook de coach van de JO8-1 van TOP, waar mijn zoontje speelt. Het is een geweldig team, waar ik veel energie van krijg. Atman Market is de sponsor.”
Iets betekenen
“Ja, ik bouw graag bruggen. Deze week heb ik een groep studenten voor een opdracht in contact gebracht met Rabobank en een andere groep met de gemeente. Het is heel fijn om te helpen. Dat kost veel tijd, want ik word ook gebeld als er een stoeptegel los ligt, maar dat vind ik niet erg. Veel mensen voelen een grote afstand tot de politiek en die probeer ik te verkleinen. Ik geef presentaties voor de Turkse en de Marokkaanse gemeenschap over wat we in de politiek doen en wat we voor ze kunnen betekenen. Vaak weten mensen niet welke mogelijkheden ze hebben. Ik heb geen ambitie om de landelijke politiek in te gaan. Ik wil in Oss blijven, voor een lange periode en hopelijk ooit nog een keer als wethouder, want dan kan ik echt wat opbouwen en betekenen voor de mensen.”
