In de eerste helft van de 19e eeuw werd er een tolhuis gebouwd. Honderd jaar later stond er een wegrestaurant. En nog een eeuw verder toverden Sjon Reijers en Joey van Niftrik van ontwikkelaar Stein een uitgebrande ruïne om tot een luxe verblijfplek aan de A59. Al sinds jaar en dag is de Geffense Barrière een iconische plek in de regio. Nu maakt de locatie naam als Brier59.
Vertel, wanneer gingen jullie ontwikkelaarshanden jeuken?
Sjon: “Op een mooie zomerdag trapten we op de wielrenfiets voorbij. We keken elkaar aan en zeiden: ‘Waarom wordt dit niet opgelost?’. En: ‘Waarom doen wij hier niets mee?’. Meteen daarna zijn we op onderzoek uitgegaan.”
Wat kwamen jullie tegen?
Joey: “Een flinke uitdaging, want de plek was behoorlijk besmet. In de jaren daarvoor waren al meerdere plannen afgeketst. Toch wilden we het proberen, omdat er daardoor ook momentum was. De gemeente, Rijkswaterstaat en omwonenden: iedereen vond het de hoogste tijd dat er iets zou gebeuren.”
Sjon: “Bovendien is dit het enige private terrein langs de snelweg, waardoor we wisten dat we meer vrijheden zouden hebben dan op vergelijkbare locaties. Zo zouden we zelf een partner kunnen kiezen voor de laadplaatsen.”
Met welk idee gingen jullie aan de slag?
Sjon: “We benaderden de gemeente met drie wensen. We wilden een grote mast met stopping power, een inrit naar het achterland en het plan moest ook een kantoorbestemming krijgen. Omdat de gemeente onze plannen steunden, hebben we de grond op eigen risico afgenomen.”
We zijn niet als vastgoedontwikkelaar te werk gegaan, maar als concept-ontwikkelaar
Joey: “We zijn echter niet als vastgoedontwikkelaar te werk gegaan, maar als conceptontwikkelaar. Want zoals bij ieder project ging ons om de maatschappelijke impact. We starten dan ook altijd met het optuigen van een goed verhaal – op basis van de behoeftes in de omgeving. En het gebouw? Dat komt pas als laatste. Deze aanpak maakt ons ietwat atypische ontwikkelaars.”
Zo zijn jullie tot het eat, work & charge-concept gekomen?
Sjon: “Precies. Waarbij een lokaal karakter belangrijk was voor de binding met het achterland. Daarin zijn we geslaagd. Zo opende Ossenaar Maurits ter Horst de deuren van Ome Toon en Sappies. Naast ketens met naamsbekendheid, zoals Burger King, Taco Bell en Subway. En ook in de kantoren zitten bedrijven van hier. Daarvan is Stein er één van.”
In eerdere interviews noemden jullie het project ‘ingewikkeld’. Waar zat dat in?
Joey: “Er ontstond een cocktail van uitdagingen. Het was al een kunst om alle betrokken partijen tevreden te houden en ondertussen brak het COVID-virus uit. Daardoor hadden horecaondernemers wel wat anders aan hun hoofd dan hier een zaak beginnen. Ze hebben ons dan ook echt een paar keer een ‘nee’ verkocht, terwijl horeca de drager is van dit plan. Verder hadden we te maken met stijgende bouwkosten, inflatie door de oorlog, de renteverdubbeling en ga zo maar door.”
Hebben jullie ooit overwogen om de stekker eruit te trekken?
Joey: “Heel eerlijk: het was lang niet altijd hosanna… Maar op twijfelmomenten trok onze lokale betrokkenheid ons steeds weer over de streep. We wilden het per se oplossen voor de regio.”
Sjon: “Er was uiteindelijk maar één manier om uit die brei van moeilijkheden te komen: stap voor stap.”
Joey: “Het scheelt ook dat we een compacte organisatie zijn – waarvoor we bewust hebben gekozen. Met de nodige financiële slagkracht. Hierdoor zijn we geen logge olietanker, maar een wendbare speedboot.”
Hoe gaat het sinds de opening in november?
Sjon: “De twijfelachtige ogenblikken hebben plaatsgemaakt voor geluksmomenten. Bijvoorbeeld als de restaurants bomvol zitten. Op zondagen meten we soms meer dan 170 gasten per uur. Ook neemt het aantal laadbezoeken toe en weten steeds meer bedrijven ons te vinden voor vergaderingen of gesprekken in het groene atrium. Maar, achteroverleunen is er niet bij. Ondanks dat we alles langdurig hebben verhuurd, willen we dat het voor iedereen een fijn project is. En niet alleen voor ons als eigenaar. We moeten dus scherp blijven op kwaliteit.”
Dat is op veel vlakken toch niet jullie verantwoordelijkheid?
Sjon: “Nee, maar zo voelt het wel. Dat komt omdat we lange tijd iedereen om ons heen hebben meegenomen in onze visie, we hier zelf gevestigd zijn én in de buurt wonen. Ik ben vaak benieuwd hoeveel bezoekers er zijn. Tellers op het hele terrein zorgen ervoor dat we dit kunnen volgen. Ook maak ik geregeld een praatje om reacties te peilen en verbeteringen door te voeren.”
En… brengt Brier59 teweeg wat jullie voor ogen hadden?
Joey: “Zeker! Mijn oma vraagt hoe het gaat, bij de voetbalclub in Vinkel hebben mensen het erover en ook op de tonpratersavond kwam Brier59 voorbij. Ik heb regelmatig gedacht: zo hé, we hebben echt impact gemaakt. Daar ben ik trots op.”
Dit is uiteraard niet jullie enige project. Waar kunnen ‘we’ Stein nog meer van kennen?
Joey: “Bijvoorbeeld van Gezondheidscentrum Ceres, of Restaurant Wolters in Heesch, De Brouwplaats in Nistelrode, The Green Villa in Gestel of van de Holie Hub in een deel van de Heeswijk-Dintherse Abdij van Berne. En iets verder van huis hebben we woontoren De Nieuwe Eindhoven ontwikkeld, op een parkeerterrein op driehonderd meter van het centraal station. Deze stadstransformatie is misschien wel ons mooiste project.”
Leg eens uit: wat maakt dit project zo speciaal?
Sjon: “Dat zit ‘m zowel in de aanloop als in het eindresultaat. We hebben hier zo’n acht jaar aan gewerkt, waarbij we in het begin steeds werden weggestuurd. Ze zagen onze plannen als onhaalbaar. Maar nadat we deze lieten lekken, kregen we meer status. Want we ‘geven’ Eindhoven hiermee een stadstuin van 500 vierkante meter en een overdekt plein, en bouwen ook nog eens 180 appartementen. Sociale, midden- en vrije huur, dus niet alleen voor de happy few.”
Hoe is dat gelukt?
Joey: “De 75 meter hoge woontoren komt op een sokkel te staan: na 18 meter beginnen pas de bredere woonlagen. Vorig najaar hebben we alle 180 woningen verkocht aan een eindbelegger, die een niet-te-weigeren aanbod deed. Hierdoor hebben we nog meer slagkracht om verder te investeren in deze regio.
Een bijzondere woontoren: die verdient Oss ook
Zijn jullie bezig met plannen in onze gemeente?
Sjon: “We zijn op meerdere plekken in gesprek met zowel pandeigenaren als de gemeente. Oss zet enorme stappen, met een heldere toekomstvisie en veel potentieel. De geleerde lessen uit bijvoorbeeld Eindhoven willen we hier graag uitrollen. Een bijzondere woontoren: die verdient Oss ook.”
Wat kunnen jullie toevoegen?
Sjon: “Veel ontwikkelaars hebben een ‘alles is voor Bassie-mentaliteit’. Wij stellen onszelf de vraag: hoe kunnen we uitdagingen voor iedereen goed oplossen? In ons bedrijf gaat het dan ook vaak veel meer over leiderschap dan over management. We willen mensen meenemen in onze visie én hen overtuigen om deze werkelijkheid te maken.”
Maak je het jezelf dan niet onnodig moeilijk?
Joey: “Misschien wel, maar daar worden we het gelukkigst van.”
Sjon: “We passen voor standaard en willen onze nek uitsteken. En samen waarde toevoegen: dat blijft het mooiste wat er is. Zoals hier bij Brier.”
Van het concept en de ontwikkeling tot en met de afbouw en de marketing. Voor Brier59 hebben Stein-partners en investeerders Sjon Reijers (43 jaar) en Joey van Niftrik (37 jaar) bijna alles zelf gedaan. Eén voordeel: het was een thuiswedstrijd. Sjon woont namelijk met zijn vrouw en drie kinderen in Heesch. Joey is een geboren en getogen Vinkelnaar. Zijn gezin is even groot als dat van zijn collega.
