Waarom een interview niet combineren met een lunch? In de nieuwe rubriek Het Lunchgesprek doen we precies dat: we spreken uitgebreid met een markante lokale ondernemer of persoonlijkheid onder het genot van een smaakvolle lunch bij restaurant Clemens in Oss. In de tweede aflevering: Andriette Dobbelsteen, directeur/eigenaar van DRT Flooring Group. “Ik zie mezelf meer als ondernemer dan als manager.”
Andriette (49) vormt samen met haar broer Pietjan de tweede generatie binnen het familiebedrijf DRT Vloeren. Samen namen ze in 2007 het stokje over van hun ouders. Dat het bijzonder is om als broer en zus een bedrijf te leiden, realiseert ze zich goed. “Het komt niet zoveel voor. Tegelijkertijd denk ik dat het makkelijker is. We weten wat we aan elkaar hebben. Dat wil niet zeggen dat alles van een leien dakje gaat, maar het is niet zo erg als je een keer uit de bocht vliegt. Je bent immers broer en zus, en daardoor heb je geen last van onderlinge bedrijfspolitiek.”
Volgens Andriette ligt de kracht van hun samenwerking juist in hun verschillen. “Pietjan is meer de techneut en van de details, ik ben meer van de grote lijnen en op een andere manier creatief dan hij. Zo vullen we elkaar goed aan.” Het tweetal leidt een organisatie van 45 vaste medewerkers, aangevuld met een flexibele schil van vaste onderaannemers. Het bedrijf is gespecialiseerd in gietvloeren en opereert zowel op de industriële als de particuliere markt. Het hoofdkantoor staat in Oss, met showrooms in Den Bosch, Rotterdam en Zutphen en drie vestigingen in België.
Megacultuurshock
Hoewel haar broer altijd al richting techniek neigde, lag Andriettes route naar het familiebedrijf minder voor de hand. “Ik studeerde International Business in Maastricht en had helemaal geen ambitie om in het familiebedrijf te gaan werken. Na mijn studie kreeg ik een corporate functie aangeboden bij DSM. Dat bleek geen goede match: veel strategische plannen schrijven, maar ik vind het juist leuk om pragmatisch bezig te zijn. Ik had plannen om naar Londen te vertrekken, tot mijn vader op een zondagochtend vroeg of ik een nieuw agentschap voor designvloeren wilde gaan vermarkten. Een maand later werkte ik bij DRT op een industrieterrein in Oss. Een megacultuurshock vergeleken met de wereld waar ik vandaan kwam.”
Andriette stortte zich als eerste op de designvloeren. “Dat was de start van gietvloeren in woonhuizen. Daarvoor werden ze vrijwel alleen in bedrijfspanden gebruikt. Het was een mooie periode, waarin we flink groeiden. De gietvloer is meer mainstream geworden, inmiddels kent iedereen het wel.” Hoewel DRT bekendstaat om de designvloeren, blijft de industriële tak met zo’n zestig procent van de omzet het grootste segment. “Op industrieel gebied gaat het vaak om grote projecten. Bij design om kleinere, maar wel esthetisch uitdagende opdrachten.”
Uitdagend mkb
Achteraf gezien bleek de overstap naar het familiebedrijf een uitstekende stap. “Het mkb bleek me goed te liggen. Tijdens mijn studie viel me op dat alle grote corporates heel actief personeel werven met high potential-programma’s op hogescholen en universiteiten. Het mkb wordt nauwelijks genoemd, terwijl het minstens zo uitdagend is. Het is een gemis voor de samenleving dat hoogopgeleide mensen daar niet zo snel naartoe worden getrokken.” Andriette pleit voor meer zichtbaarheid van het mkb op hogescholen en universiteiten. “Waarom zouden we ons als mkb niet promoten? Je moet heel allround zijn: marketing, HR, finance, sales… alles komt voorbij. In een corporate rol is je functie vaak veel beperkter. Regelmatig zie je mensen na twintig jaar corporate alsnog kiezen voor het mkb, en dan pas blijkt hoe divers je verantwoordelijkheden zijn en hoeveel eigenaarschap erbij komt kijken.”
Wat voor leider is Andriette eigenlijk? “Ik vind dat een ingewikkelde vraag. Ik denk dat ik een vrij softe leider ben. Niet te directief, maar ik verwacht wel dat mensen verantwoordelijkheid nemen. Soms laat ik mensen te veel los, terwijl ze op dat moment juist behoefte hebben aan meer sturing. Maar ik zie mezelf meer als ondernemer dan als manager. Iedereen controleren, daar krijg ik geen werkvreugde van.” Mensgerichtheid zit in de bedrijfscultuur van DRT verweven. “Bijvoorbeeld als een kind ziek thuis is: waarom zou de zorg dan automatisch bij de vrouw moeten liggen? Als je daar als werkgever flexibel in bent, doen mensen meer hun best en wordt het werk leuker.”
Filosofie en hot yoga
Voor Andriette is er nadrukkelijk meer in het leven dan alleen werk. Zo zoekt ze intellectuele én fysieke verdieping. “Ik heb een opleiding op het gebied van wijsbegeerte gedaan. Je leert daarbij een onderwerp bevragen tot de essentie. Zonder oordeel. Je leert zuiver te denken. Het is echt praktische filosofie. Even stilstaan, de diepte in.” Ook is ze actief als gediplomeerd yogadocent, gespecialiseerd in hot yoga. “In een ruimte van 40 graden doe je balans-, kracht- en ademhalingsoefeningen. Je zweet enorm, het is een combinatie van cardio, kracht, flexibiliteit en reiniging. Anderhalf uur lang laat je echt alles los.” Andriette werkt sinds vorig jaar als freelancer in een yogastudio in Den Bosch. “Het mooie is: ik ben nu ook werknemer. Voor het eerst sinds lange tijd heb ik weer een baas. Dat is wennen, maar ook interessant. Het zet je in een ander perspectief.”
Andriette gaf jarenlang invulling aan bestuursfuncties, onder meer bij het Osse Industrieel Kring, Talentencampus en Museum Jan Cunen. Inmiddels heeft ze die neergelegd. “Het werd te veel. Als je overal ja op zegt, kun je nergens echt goed in zijn. Zeker met yogalessen erbij én een gezin. Dan moet je keuzes maken.” Andriette nadert de vijftig, maar kijkt er niet tegenop. “Tegen dertig en veertig keek ik ook niet op. Als je maar gezond bent en lekker in je vel zit. Mijn kinderen gaan volgend jaar studeren. Dan ontstaat er vanzelf meer ruimte voor andere dingen. Ze zijn zelfstandig en actief, dat hebben we ze gelukkig goed meegegeven haha.”
Goed advies
Of haar kinderen DRT ooit willen overnemen, weet ze nog niet. “Daar hebben we het nog niet echt over gehad. Maar als ik ze een advies zou geven: stap niet te vroeg in het familiebedrijf. Doe eerst elders ervaring op. Ik heb zelf nauwelijks leidinggevenden gehad — mijn ouders waren dat, en dat is toch anders. Het is gezond om eerst te leren hoe het is om gewoon werknemer te zijn. Je leert van elke baas weer iets, zowel in positieve als negatieve zin.”
Andriette is nog lang niet klaar met DRT. “We willen verder groeien, nieuwe markten verkennen. Maar ik zou het ook mooi vinden als we als bedrijf bijdragen aan grotere thema’s, zoals het bevorderen van vakmanschap, het zichtbaar maken van vrouwelijk ondernemerschap en het promoten van het mkb als interessante carrièrekeuze voor hbo’ers en academici.” Tot slot: waar is ze het meest trots op? “Op mijn kinderen natuurlijk. En dat we DRT al zo lang bestendig hebben voortgezet als tweede generatie. We hebben echt een naam opgebouwd in de vloerenwereld. En ik ben er trots op dat Pietjan en ik het bedrijf als broer en zus leiden. Dat is toch bijzonder.”
De lunch bij Restaurant Clemens
De keuze van Andriette
• Thee
• Club Sandwich Kip (donker brood) met gerookte kip, boerenkaas, tomaat, komkommer, spek & ei Geserveerd met bourgondische frieten & kerriemayonaise.
Andriette luncht niet vaak buiten de deur. “Voor mij voelt lunchen in een restaurant als een cadeautje. Meestal eet ik snel iets achter mijn bureau, of zelfs onderweg in de auto. De woensdag vormt bij ons op kantoor een uitzondering: dan maakt onze office manager verse soep en lunchen we gezellig met z’n allen. Er worden ook broodjes geregeld — dat is altijd een fijn moment in de week.”
