De zomer is begonnen en iedereen kijkt reikhalzend uit naar de vakantie. Wordt het Frankrijk, Spanje, Italië of…Zeeland? En dan natuurlijk niet de provincie, maar de kern in onze eigen Maashorst. De Heische Tip is in ieder geval klaar voor de zomer. Patrick van den Berg runt de camping samen met zijn vrouw Mieke de Greeff. Hij vertelt hoe hij ooit als campinggast op De Heische Tip arriveerde, de liefde vond en nooit meer is weggegaan.
Patrick, was het jongs af aan je droom om directeur van een camping te worden?
“Nee, eigenlijk niet. Als kleine jongen wilde ik banketbakker worden. Toen heb ik een horecaopleiding gedaan in Eindhoven. Vervolgens ben ik kok geworden in de Bossche horeca. Op een gegeven moment ging ik - als laatste lichting - in militaire dienst, bij de Luchtmobiele Brigade. Dat was zo’n mooie tijd, echt leuk. Ik zou dertig maanden in dienst blijven, maar door een val kwam daar een voortijdig eind aan. Toen heb ik nog een paar jaar gewerkt als DTP’er.”
Waar een campingliefde al niet toe kan leiden…
Mieke: “Ja, zo is het dertig jaar geleden begonnen.”
Patrick: “En daarna ben ik inderdaad niet meer weggegaan. Een paar jaar later, we woonden inmiddels samen op de camping, ging de vaste kok weg. Toen ben ik hier komen werken als kok. Mieke stond in de bediening. Ondertussen kregen we kinderen. We steeds meer betrokken bij het managen van de camping. Zo werden we klaargestoomd...”
Mieke: “Toen stierf mijn vader in 2007. Ik kon het op de camping niet in mijn eentje aan, dus Patrick moest de keuken uit en het kantoor in. We moesten het echt samen doen. Toen ontstond ineens de situatie zoals die nu nog steeds is.”
Patrick: “Na het overlijden van mijn schoonvader zijn we een paar jaar doorgegaan op de manier zoals hij het deed. We hebben echt wel een periode gewatertrappeld en moeilijke jaren gehad tijdens de financiële crisis, waarbij we jammer genoeg mensen moesten ontslaan.”
Hebben jullie nooit getwijfeld?
Mieke: “Ik wel, ik vond het zwaar. Maar Patrick zei: ‘nee Mieke, dit hoort bij ons. Dit gaan wij gewoon volhouden.’ Ik bleef heel erg hangen in de manier waarop mijn vader de camping runde. Maar de manier waarop hij het deed paste niet goed bij ons. Het koste mij de nodige tijd om dat in te zien. Ik wilde ook onze vaste gasten, waarmee ik vaak al een jarenlange band had, niet tegen het hoofd stoten. Patrick daarentegen heeft altijd zijn eigen plan getrokken, had een frisse blik op de zaak.”
Patrick daarentegen heeft altijd zijn eigen plan getrokken, had een frisse blik op de zaak
Patrick: “Daarna hebben we echt onze stempel op het bedrijf gezet. Plannen gemaakt, veel geïnvesteerd, goede afspraken gemaakt met banken en advies ingewonnen bij experts op het gebied van recreatie en bedrijfsvisie.”
Mieke: “Wij stonden voorheen bekend als een feestcamping. De bar zat iedere avond vol. Uiteindelijk zijn wij ons gaan richten op een wat andere doelgroep, bovendien is het barleven door de hoge prijzen niet meer zo groot als vroeger. Een gezellige terrasavond is ook leuk, er hoeft niet iedere dag polonaise te zijn. We zien overigens wel dat mensen graag uit eten blijven gaan.”
Intussen staan de ontwikkelingen op De Heische Tip niet bepaald stil.
Patrick: “We hebben de afgelopen jaren inderdaad veel geïnvesteerd in kwaliteit. Twee jaar geleden hebben we ons recreatiemeer uitgediept, een hels karwei. Het uitdiepen was nodig omdat we steeds meer last krijgen van droogte in de natuur, waardoor het waterpeil steeds lager komt te liggen. Verder hebben een deel van de camping volledig opnieuw ingericht, alle caravans moesten daarvoor wijken. We hebben een compleet nieuwe indeling gemaakt, met ronde vormen en grotere percelen voor de gasten, wifi, noem maar op. Inmiddels zijn twee fasen van het park gerealiseerd, dat ging om jaarplaatsen.”
Mieke: “De herinrichting was voor gasten met een vaste plek wel een schok. Aanvankelijk gingen ze met de hakken in het zand en protesteerden ze met een handtekeningenactie. In persoonlijke gesprekken hebben we aan iedereen duidelijk kunnen maken dat we het toch gingen doorzetten. Tot onze opluchting zijn alle gasten uiteindelijk gebleven. De tweede fase ging een stuk gemakkelijker, omdat ze zagen hoe mooi het zou worden.”
Jullie hebben met het bedrijf lastige jaren gehad. Wat deed dat met jullie privéleven?
Mieke: “Als de druk van het bedrijf zwaar weegt, dan moet je het privé recht zien te houden. En daar hebben wij samen een hele goede modus in gevonden. Als we vroeger een dag vrij hadden, dan gingen we echt met z’n tweeën of vieren weg. Dat was in het begin lastig, omdat je denkt dat je onmisbaar bent. Maar we hadden en hebben een goed team achter ons staan.”
Patrick: “Het is ook goed om een hobby te hebben ter ontspanning. Ik golf veel. Iets waarvan ik nooit dacht dat ik dat zou doen. Op een gegeven moment ben ik een keer meegegaan en werd er toch door gegrepen. Ik loop regelmatig een 18-holes golfbaan, de mobiele telefoon uitgeschakeld. Dat doe ik op golfbanen hier in de regio, maar ook tijdens vakanties, bijvoorbeeld op Curaçao en in Egypte. We gaan twee keer per jaar op vakantie, in het voorjaar en in het najaar.”
Mieke: “In de winter hebben we normale werkdagen. Maar vanaf 1 april wordt je geleefd. Als je een voet buiten de voordeur zet, is er altijd wel iemand die iets van je nodig heeft. Zelfs als je ‘s ochtends vroeg de hond uitlaat.”
Mieke, jij bent je vader opgevolgd als campingeigenaar. Hebben jullie kinderen ook aspiraties in die richting?
“Onze beide dochters hebben altijd hier op de camping in de horeca gewerkt, maar ze hebben geen plannen om het over te nemen. De oudste heeft een baan op een kinderdagverblijf. De jongste rondt binnenkort haar opleiding af en wil make-upartist worden. Waarom ze het niet willen overnemen? Ik denk omdat ze de minder leuke kanten te vaak gezien hebben. De telefoon gaat altijd, of je moet naar buiten voor iets. Werk en privé kun je moeilijk scheiden, want we wonen letterlijk op de camping. Onze dochters trekken allebei hun eigen plan, en daar zijn we niet rouwig om.”
Door normaal te doen zijn we uniek
Wat is de filosofie van De Heische Tip?
Mieke: “What you see is what you get. We zijn geen Landal. We lopen niet in pak, maar op slippers. Dat moet je prettig vinden. Zo niet, dan hoor je hier niet thuis.”
Patrick: “Wat gebleven is, is de Brabantse gezelligheid. Het ‘ons’-gevoel. En ons personeel is als familie. Als ze hier eenmaal werken, dan blijven ze ons lang trouw. Door normaal te doen zijn we uniek. Alles wordt overgenomen door Roompot, Landal, Europarcs en noem ze maar op. Wij zijn een bedrijf dat op zichzelf staat. Verkopen willen we niet, ook al krijgen we weleens aanbiedingen.”
Mieke: “Het is niet zo dat we daar niet over nadenken, maar als we verkopen, dan moet het een aanbieding zijn waar we geen nee tegen kúnnen zeggen. Anders ben je een dief van je eigen portemonnee. Maar ik hoop dat we voorlopig nog niet zo’n aanbieding krijgen.”
De zomer staat op het punt van beginnen. Hoe zijn de vooruitzichten?
Patrick: “Heel goed, ook wat de boekingen betreft. Dat is mooi, want er moet ook veel geld binnenkomen om weer te kunnen investeren. We willen op termijn nog de derde fase van de herinrichting doen in het toeristische deel van de camping. Daaronder valt ook de renovatie van het toiletgebouw en nieuwe elektra. Positief is dat sinds corona veel Nederlanders vakantie in eigen land hebben herontdekt. Dat heeft ons veel nieuwe gasten opgeleverd, die we ook zien terugkomen. Dan hebben ze het toch naar de zin gehad.”
Mieke: “Vóór corona waren onze toeristische velden nooit volgeboekt, dat is nu wel het geval.”
Patrick: “Onze gasten zijn voornamelijk Nederlanders. Daarnaast ontvangen we wel Belgen, en een klein aantal Duitsers. En héél soms - die zitten er nog steeds tussen - vragen gasten hoe ver het eigenlijk lopen is naar de zee. Hadden ze tóch in het andere Zeeland moeten zijn.”
Patrick van den Berg (1973) komt uit Vught en werkte jarenlang in de horeca, als DTP’er en zat in het leger. Dertig jaar geleden ontmoette hij als campinggast op De Heische Tip in Zeeland Mieke de Greeff, dochter van de eigenaar, met wie hij later trouwde. Vier jaar later begon hij als kok in het campingrestaurant en kreeg er steeds meer taken bij. Na het overlijden van Miekes vader in 2007 werd hij directeur van De Heische Tip. Samen met Mieke runt hij de camping.
